را كه از دوستى من مىكنند و كمتر چيزى كه به آنها بخشم ، سه چيز است : اول از نور خود در دلهاى ايشان مىاندازم ، پس آنها از من باخبرند و من از آنها خبر دارم . دويّم اگر آسمانها و زمينها و آنچه در ميانهء آنهاست در كفهء سيئات‌شان گذاشته آيد ، آن كفه را سبك مىگردانم و كفهء حسنات اعمال ايشان را مىچربانم . سيّم روى به ايشان مىآورم ، پس مىبينى آن كه من روى به او آورم ، مىداند آنچه را به او عطا مىنمايم . » و اينجا قطع كلام در مقدمه را مىكنيم و شروع به ابواب مىنمايم . و اللَّه اعلم بالصواب .